|
||||||
|
Gdybym był krzakiem świeżych, najczerwieńszych róż, A umieją one świeże być! czerwone! Ty — oczy tylko (tak jak umiesz) zmruż, A na ten rozkaz twój — spłonę. I choćby szary, martwy, stał się ze mnie proch, I beznadziejna gruda z mogilnego dołu, Ty — znowu przyćmij tym zmrużeniem wzrok, A róże trysną z popiołu J. TUWIM 
Podzielę się chętnie… śniadaniem, podanym do…(?!).. (na)…:)))))))))
— Andrzej Klawitter Tu ptaki śpiewają, tu dłuży się czas, Na wietrze kołyszą się drzewa. I co cię skłoniło, by wybrać ten las, Z którego wydostać się nie da? Stulecia upłyną, lecz nigdy twój świat Otworem przede mną nie stanie. Zapewne dla ciebie to rozkosz i kwiat, I chyba najlepsze mieszkanie. Ja wierzę, że kiedyś naprawisz swój błąd I zechcesz mi wreszcie uwierzyć. Ja wiem, że na rękach zaniosę cię stąd W to miejsce, o którym nikt nie wie. Tłumaczyła Marlena Zimna
Autor: Incitatus |
|
|||||
|
Copyright © 2026 Madagaskar08… - All Rights Reserved Powered by WordPress & Atahualpa |
||||||
Najnowsze komentarze