|
||||||
|
Moje kwiaty, blade kwiaty, Do niej was posyłam w swaty.
Bo mi tęskno bez niej; proście, Aby do mnie przyszła w goście.
W rzekę rzucam was po wodzie, Mówcie jej o mym ogrodzie.
Że w nim słodkie jest zacisze, Gdzie różami wiatr kołysze;
Żwirem złotym słana ścieżka I że tutaj szczęście mieszka;
Że mam piekny staw, łabędzie I że u mnie pierwsza będzie .
Zmilczcie –pamięć się zatarła — Że tu jedna już umarła.
Że tak źle jej było u mnie, Że pod darnią leży w trumie.
Leopold Staff
Po morzach wędrował — był kiedyś Farysem, Pod palmą spoczywał, pod ciemnym cyprysem, Z modlitwą Araba była w gmachach Khaaba. Odwiedzał Proroka grobowce.
Koń jego arabski był biały bez skazy. Siedmiokroć na koniu przeleciał step Gazy. I stał przed kościołem, i kornym bił czołem, Jak czynią w Solimie wędrowcy.
Miał droge gwiazdami znaczoną po stepie I życie niósł własne w skrzydlatym oszczepie, Błądzący po świecie zaufał w sztylecie, Bo sztylet mu dała dziewica.
Gdy nocą opuszczał haremu krużganki, By odciąć drabinę, wziął sztylet kochanki; Choć bron była żeńska, lecz stal damasceńska Hartowna — i złota głowica…….
Juliusz Słowacki Wywaliłam cały wątek i wszystkie posty :((((
Kłębami dymu niechaj sięotoczę, Niech o młodości pomarzę półsenny, Czuję jak pachną kochanki warkocze, Widzę, jaki ma w oczach blask promienny; Czuję znów smutki tęskne i prorocze, Wtóruje mi znów szumięc liść jesienny Na próżno serce truciznami poim! Kochanko pierwszych dni! — znów jestem twoim
Patrzaj, powracam bez serca i sławy, Jak obłąkany ptak, i u nóg ci leżę. O! nie lękaj się ty, że łabędź krwawy I ma na piersiach rubinowe pierze Jam czysty! Głos mój śród wichru i wrzawy Słyszałaś… w równej zawsze strojny mierze…. U ciebie jednej on się łez spodziewał, Ty wiesz jak musze cierpieć — abym śpiewał. Julisz Słowacki
Szkoda, że stało się, Pewien osioł, co myślał o sobie bógwico Raczej zawróć, raczej nadłóż parę staj, Choćby ziąb cię spalił, wiatr oślepił — Przed tą karczmą nie zatrzymuj sań, Nie pij, moja miła, nie pij.
Tam z kieliszków wyskakuje siny bies, Czuły tenor , bies rozanielony, Stuknie w szkło — już w kieliszku pełno łez, A on płacze, coraz wyższe bierze tony.
Stuknie w szkło, weźmie cis wstrzyma czas I z wieczności– sama wiesz najlepiej — Będzie łkał, jeszcze jeden do mnie raz Przepij, moja luba, przepij.
Brzękną szkła… patrzysz w krąg — tenor sczezł, Ton ostatni jeszcze słania się po stole, A w kieliszku drugi bies, rudy bies, Wyjrzał tępy — czarną bruzdę ma na czole.
Wlepił wzrok, w mózgu myśl, ostra kra — Tęskny gzygzak tnie ci czoło między brwiami. Stuknął w szkło — już w kieliszku jestem — JA! Nie pij czasem, nie daj się omamić!
–Tyżeś to, miły mój? — Brzękną szkła — Pękną ściany, dach dwupoły się rozłamie, Miast posadzki — czarny lej bez dna I zakracze z wszystkich stron niepamięć.
Tylko walczyk czarci będzie łkał, Słodki walczyk — ach, niezapomniany ! Pierwsze pas, drugie pas trzecie pas I wypłyniesz lekka poprzez ściany ………
Jerzy Liebert Nie pytaj próżno, bo nikt sie nie dowie, Jaki nam koniec gotują bogowie, I babilońskich nie pytaj wróżbiarzy. Lepiej tak przyjąć wszystko, jak sie zdarzy. A czy z rozkazu Jowisza ta zima , Co teraz wichrem wełny morskie wzdyma, Będzie ostatnia, czy też nam przysporzy Lat jeszcze kilka tajny wyrok boży, Nie troszcz sie o to i….. klaruj swe wina Mknie rok za rokiem, jak jedna godzina. Więc łap dzień każdy, a nie wierz ni trochę W złudnej przyszłości obietnice płoche.
Kwintus Horacjusz Flakkus wg H. Sienkiewicza.
Mieczysław Maliński |
|
|||||
|
Copyright © 2026 Madagaskar08… - All Rights Reserved Powered by WordPress & Atahualpa |
||||||
Najnowsze komentarze