Madagaskar08…

Starajmy  sie nie narażać na krzywdy, ponieważ nie umiemy ich znosić.

Powinniśmy współżyć z osobami możiwie najbardziej łagodnymi i uprzejmymi, jak najmniej niespokojnymi i zgryźliwymi.Przejmujemy obyczaje od tych, z którymi obcujemy, i podobnie jak pewne choroby ciała przechodzą na stykających się z nimi , tak dusza przekazuje swoje wady najbliższym……..

      

Pani mnie oswoi,

Madame ! —

wpuści do pokoi,Madame ! —

mile mnie nastroi

do życiowych boi,

moją chęć podwoi!

Pani mnie oswoi,

Madame !–

o me zdrowie stoi,

Madame ! —

się nie niepokoi

co do planów moich–

w szczęście mnie uzbroi,

Madame !

 

Jam lokator dziki,

Madame !–

miewam swe wybryki

Madame !–

czasem strzelam byki,

miewam złe nawyki —

będą wszak wyniki

zdrowej twej krytyki !

Jam lokator dziki,

Madame !

a tak jak słowiki

i pasikoniki —

skłonność do liryki

ja mam !

 

Pani mnie oswoi,

Madame ! —

rany me wygoi,

Madame !–

tak jak cień sekwoi

chłodzi mnie i koi —

karci lecz nie łoi,

gdybym czasem zbroił,

Pani mnie oswoi,

Madame ! —

I niech się nie boi

Madame! —

szczESCie co je roim,

wkrótce nas upio

aż do paranoi,

Madame !

          

Nie wolno wdawać się w sprzeczki i awantury.Trzeba wziąć nogi za pas i zlekceważyć wszelkie obelgi od ludzi bezmyślnych ( a mogą przyjć tylko od bezmyślnych ) i jednakowo oceniać zaszczyty i krzywdy ze strony motłochu.Pierwsze nie powinny nas radować, drugie — martwić…….

      

                                  I

Rzekła Kaczka w rozmowie z Kangurem:

        ” Jakże piękny jest każdy twój skok!

Mam na mysli skok w dal oraz w górę,

             Ale także na ukos i w bok!

Moje dni monotonnie grzęzną w rzęsie i glonie —

Ja chcę w świat , w świat szeroki, gdzie lwy, konie i lewkonie!!” —

Rzekła Kaczka w rozmowie z Kangurem.

 

                               II

” O, jak bardzo przejażdżki ja łaknę

             Na twych plecach Kangurze!”, rzekł ptak

„Będę siedzieć bez ruchu i kwaknę

                 Tylko czasem cichuteńkie „Kwak!:

Weź mnie tam, gdzie różowe Góry Galaretowe

I gdzie dumnie podnosi wyłysiałą swą głowę

Masyw zwany Paskudnym Pagórem!” —

Rzekłą Kaczka w rozmowie z Kangurem.

 

                           III

Kangur rzekła na sugestie jej Kacze:

       „Ha, przemyślmy ten problem wzdłuż i wszerz!

Nie ma sprawy: skoro i tak skaczę,

      Skoczę z Kaczką, bom silny jest  zwierz.

Jedno mam zastrzeżenie ( martwi mnie to szalenie ):

Łap twych zimno i wilgoć mogą płuc zapalenie

        We wrażliwym mym wszcząć organizmie,

        Że  nie wspomnę już o reumatyzmie !”

 

                              IV

Kaczka na to: ” Wśród zmartwień setek

              Tym najmniej Kangurze się trap!

Już nabyłam trzy pary skarpetek

Z czystej wełny, w rozmiarze mych łap.

Mam salopkę z lodenu, tak, że o przeziębieniu

Nie ma mowy — wypalę też po każdym jedzeniu

            Dla rozgrzewki cygaro nieduże;

            Byle z tobą być, słodki Kangurze!”

 

                              V

Rzecze Kangur : ” niech rzecz się dokona!

              Księżyc srebrną rozsnuwa juz sieć ;

Zatem Kaczko, na końcu ogona

           Nieruchomo i prosto mi siedź !”

I tak, w zgodnym balansie , skok po skoku jak w transie

Poprzez świat podążyli w harmonijnym romansie ,

                        Nie zważając na deszcze i burze —

                        Kangur z Kaczką, Kaczka na Kangurze.

 

        Autor ?  — Edward Lear

Garniemy się do muzyki,

muzyka to jest nasz festyn,

kochamy trąbki i smyki,

obój, klarnet i klawesyn.

 

Jest w domu lichtarz nieduży

z wysoką świeca szkarłatną;

ona do koncertów służy

do dźwięku dodaje światło.

 

Ty ją zapalasz w godzinie

muzycznej i płomyk świeci.

w chwili gdy  głośnika płynie

Koncert Brandensurski Trzeci.

 

Radość jak poważny taniec

przesuwa swój cień na ścianach,

I pada świecy pełganie

na twarz Jana Sebastiana.

 

Lipski kantor bardzo mile

uśmiecha sie zza oszklenia,

Chciałbym wszystkie takie chwile

ocalić od zapomnienia.

 

   KIG